Misschien zullen we ooit vergeten dat het een stralende lentedag was, een dag bruisend van jong leven. We zullen vergeten dat de kerk afgeladen vol zat en dat honderden mensen zich verbonden voelden in verdriet. We zullen vergeten dat mensen, met tranen in de ogen, een lief klein ventje zagen veranderen in een knappe jongeman op de tonen van Berts lievelingsmuziek. We zullen vergeten hoe zijn vrienden en vriendinnen rond de kist stonden en iedereen ontroerd luisterde naar het a capella gezongen Onze Vader. Misschien zullen we zelfs vergeten dat er zaadjes van vergeet-mij-nietjes in zijn rouwprentje zaten.
Maar nooit zullen we vergeten hoe een door verdriet getekende vader, zijn zoon dankte en respect betuigde voor zijn liefde, zijn optimisme en zijn, ondanks alle ellende, onvoorwaardelijk geloof in het leven. Nooit meer zullen we vergeten dat Bert, over de dood heen, elke seconde van deze viering zo nadrukkelijk aanwezig was en nooit zullen we vergeten dat voor dit moedige, liefdevolle gezin, de dood niet het laatste woord heeft.  

De rouwbrief van Bert kan je downloaden via de volgende link: Rouwbrief in pdf  of  Rouwbrief in doc
Het rouwprentje kan je downloaden via de volgende link: Rouwprentje
Het fotoverhaal van Bert kan je hier bekijken: Fotoverhaal Bert

Op dinsdag 6 maart ’07 heeft Bert in het bijzijn van zijn zus An en haar vriend Dries,
mama Hilde en papa Geert afscheid  genomen.

Gewonnen en toch verloren:
Bert heeft zijn kanker overwonnen maar een reactie op medicatie
heeft hem uiteindelijk doen bezwijken.
Bert is liefdevol heengegaan.
Hij heeft het maximale uit zijn leven gehaald en hier hard voor gevochten.
Samen met zijn familie en vrienden heeft Bert genoten van elke dag die hem gegund was.

 Bert, respect jongen, we zullen je nooit vergeten.